Wawrzyniec Bazarnik (ur. 13 lipca 1927 w Hajdukach Wielkich, zm. 5 lutego 1977 w Chorzowie) – polski bokser, olimpijczyk, mistrz Polski wagi piórkowej.
Życiorys Ukończył zasadniczą szkołę zawodową, w sierpniu 1945 roku podjął pracę w hucie „Batory” w Chorzowie, jako pomocnik ślusarza. Dzięki namowom znanego pięściarza Alojzego Maneckiego, rozpoczął także treningi bokserskie w Robotniczym Klubie Sportowym „Batory”, przemianowanym następnie na KS „Stal” Chorzów. W 1953 roku przeniesiono go, decyzją władz hutnictwa, do Klubu Sportowego „Stal” w Łabędach.
W 1954 roku zakończył karierę jako zawodnik; przez kilka lat pracował jako trener, m.in. krótko (1957-58) w sekcji bokserskiej „Ruchu” Chorzów.
Jako zawodnik walczył w wagach: koguciej i piórkowej. W 1947 roku wywalczył sobie tytuł mistrza Śląska. Od 1946 roku powołany do reprezentacji kraju, aż do 1951 roku był liderem rankingu pięściarzy Polskiego Związku Bokserskiego.
W 1947 roku sensacją było jego zwycięstwo z reprezentantem Czechosłowacji Jánem Zacharą, późniejszym mistrzem olimpijskim (1952). W 1951 roku został mistrzem Polski wagi piórkowej.