thumb|240px|Widok na żleb Żeleźniak z Polany Pisanej Żleb Żeleźniak – żleb w zachodnich zboczach Doliny Kościeliskiej w masywie Kominiarskiego Wierchu, w polskich Tatrach Zachodnich. Opada spod Przełęczy ku Stawku na wschód, ku Niżniej Polanie Pisanej, równolegle do Raptawickiej Grani ograniczającej go od południa. Od północy żleb ograniczony jest przez grzbiet Maturowych Stołów. Prawostronnym odgałęzieniem Żeleźniaka jest żleb Głębowiec.
Szerokim, trawiastym żlebem w XIX wieku prowadziła droga, którą zwożono rudy żelaza wydobywane w kopalni zwanej Maturką i w innych okolicznych sztolniach w masywie Stołów. Były to hematyty, zawierające do 70% żelaza. Przetapiano je w hucie w Starych Kościeliskach. Obecnie, po zaprzestaniu wypasu owiec na Hali Pisanej, żleb i cała niemal hala zarosły lasem.
W żlebie, podobnie jak w całej Dolinie Kościeliskiej, istnieją jaskinie. W orograficznie prawym zboczu Żeleźniaka znajduje się dolny otwór trzeciej co do głębokości, a piątej co do długości jaskini Polski – Bańdziocha Kominiarskiego. Poza nią poznano i opisano tu jeszcze kilkanaście innych jaskiń. Wśród nich bardzo oryginalnie położoną – w pionowym urwisku skalnym na wysokości 1400 m – jaskinię Orle Gniazdo, mająca 5,5 m długości, a także m.in.