drugie wydanie dzieła Mikołaja Kopernika De revolutionibus orbium coelestium (Bazylea 1565), sześć dzieł Jana Heweliusza i pierwsze wydanie kroniki Marcina Kromera De origine et rebus gestis Polonorum (Bazylea 1558). W 1991, po uzyskaniu przez Polskę niezależności, kolekcja Romana Umiastowskiego została przewieziona do Warszawy. Jego archiwum z lat 1939–1969 zdeponowano w Instytucie Józefa Piłsudskiego w Ameryce.
Po śmierci Romana Umiastowskiego urnę z jego prochami nielegalnie przewieziono do Polski i 3 stycznia 1983 pochowano w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 305-2-5,6).
Roman Umiastowski był żonaty ze Stanisławą Borzęcką, w późniejszym okresie z Joanną Aldridge-Umiastowską. Jego młodszy syn, Jan Kazimierz Umiastowski (1920–1944), poległ 12 maja 1944 w bitwie o Monte Cassino, w której uczestniczył jako podporucznik 5 Wileńskiej Brygady Piechoty, oficer łącznikowy Kwatery Głównej Brygady. Został pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym na Monte Cassino, a w 1947 roku ukazały się w Londynie jego wspomnienia Przez kraj niewoli: wspomnienia z Litwy i Rosji z lat 1939–1942.