Oba typy zasobników zawierały po 1200 nabojów i po wystrzeleniu wyrzucały łuski i niewypały amunicji na zewnątrz. Masa zasobnika SUU-16/A to 733 kg, a SUU-23/A 780 kg. Zastosowanie podwieszanych zasobników podczas wojny w Wietnamie wykazało, że rozwiązanie to nie spełniło pokładanych w nim nadziei. Duży odrzut podczas strzelania powodował ruszanie się zasobników na nieprzystosowanych do tego węzłach podwieszeń, co z kolei skutkowało znacznym spadkiem celności.
Odmiana ze znacznie skróconymi lufami oznaczona jako M195 została opracowana jako część podsystemu uzbrojenia M35 dla śmigłowca AH-1G Cobra. Zasilanie tego działka odbywało się z dołączonych do płóz śmigłowca skrzynek amunicyjnych, a rozwiązanie to zostało opracowane w celu zwiększenia siły ognia do misji wsparcia lądowego. System ten został zastąpiony przez trójlufowe działko M197 kalibru 20 mm.
Działko M61 stało się bazą dla przeciwrakietowego systemu obronnego okrętów US Navy CIWS Phalanx Mk 15, oraz pojazdu systemu obrony powietrznej M163 VADS wyposażonego w odmianę działka M168. Obecnie oba te systemy nie stanowią wystarczającej obrony przed nowoczesnymi pociskami rakietowymi i samolotami, dlatego są zastępowane przez rakietowe systemy przeciwlotnicze oparte na pociskach FIM-92 Stinger i RIM-116 RAM.