Jest to pocisk typu SAPHEI (semi armor-piercing high-explosive incendiary – półprzeciwpancerny burząco-zapalający) i charakteryzuje się znacznie lepszym zasięgiem, celnością i mocą niż poprzedni burząco-zapalający M56A3.
Wady działek M61 Vulcan Pomimo dużej niezawodności i olbrzymiej siły ognia działka Vulcan posiadają również pewne wady ograniczające ich osiągi.
Charakterystyki balistyczne amunicji kalibru 20 mm są raczej słabe, gdyż pociski bardzo szybko tracą energię, przez co ich siła niszcząca jest znacznie mniejsza niż porównywalnej europejskiej i rosyjskiej broni strzelającej amunicją kalibru 25 i 30 mm. Próby zbudowania działka M61 w wersji strzelającej amunicją o większym kalibrze nie przyniosły spodziewanych efektów. W latach 70. USAF przeznaczyły znaczne środki finansowe na konstrukcję działka GAU-7 strzelającego bezłuskową amunicją kalibru 25 mm, które miało stanowić uzbrojenie myśliwca F-15 Eagle, ale ze względu na wysoką zawodność zaniechano dalszych prac. Pochodną Vulcana jest pięciolufowe działko GAU-12 kalibru 25 mm wykorzystywane przez AV-8B Harrier II. Strzela ono pociskami o takiej samej prędkości wylotowej, ale większej sile niszczącej. Mimo to długo nie znalazło szerszego zastosowania.