Dalsze lata Po zamachu majowym stał się jednym z głównych przeciwników rządów sanacji. Od 1927 r. pracował w Warszawie jako adwokat. Był współtwórcą Centrolewu i jego działaczem. Współorganizował krakowski Kongres Obrony Prawa i Wolności Ludu (29.06.1930 r.). W wyniku zdecydowanych działań Józefa Piłsudskiego Centrolew poniósł dotkliwą porażkę, co zaowocowało rozpadem organizacji. W nocy z 9 na 10 września 1930 r., wraz z pozostałymi przywódcami Centrolewu, Władysław Kiernik został aresztowany i osadzony w twierdzy brzeskiej nad Bugiem. Przebywał tam do 24 listopada 1930. Między 26 października 1931 a 13 stycznia 1932 Kiernik był sądzony w Warszawie w procesie brzeskim. Wraz z pozostałymi dziesięcioma osobami został oskarżony o świadome i wspólne działanie mające na celu dokonanie zamachu, który skutkowałby usunięciem członków rządu sprawującego władzę w Polsce. Wynikiem procesu był wyrok skazujący Władysława Kiernika na 2,5 roku pozbawienia wolności. Z Polski wyjechał potajemnie, wraz z Wincentym Witosem, do Czechosłowacji w 1933 unikając tym samym wykonania kary. Przez cały czas pobytu na emigracji był członkiem Rady Naczelnej i wiceprezesem Naczelnego Komitetu Wykonawczego Stronnictwa Ludowego. W marcu 1939 r.