Wówczas Túrin zrozumiał, że jego żona Níniel była faktycznie jego siostrą Niënor, i że niesprawiedliwie zabił Brandira. Oszalały z bólu, dotarł do Cabed-en-Aras i tam popełnił samobójstwo, rzucając się na swój własny miecz. Pochowano go w Kamieniu Nieszczęśliwych razem z matką, Smoczym Hełmem i Gurthangiem.
Ostateczne losy Niekanoniczna, Druga Przepowiednia Mandosa mówi, że ostatecznie Túrin pomści siebie, swoją rodzinę i wszystkich ludzi podczas Dagor Dagorath, kiedy to zabije Morgotha. Zostanie także włączony między synów Valarów.
Rodzina Hurin
Húrin, noszący przydomek Thalion (Nieugięty) był wielkim wojownikiem, sojusznikiem króla elfów Turgona. Został jednak jeńcem Morgotha, gdy Túrin był dzieckiem, a wyszedł z niewoli dopiero po jego śmierci.
Morwena
Morwena zwana Eledhwen (Blask Elfów) odznaczała się nadzwyczajną urodą. Wysłała Túrina do Doriathu, gdyż było tam bezpieczniej niż w Dor-lóminie. Próbowała go potem odnaleźć, lecz znalazła dopiero jego grób, pod którym także spoczęła.
Niënor Niënor (sin. LamentR. Foster: Encyklopedia Śródziemia, s. 197., także Níniel, Łza-kobietaR. Foster: Encyklopedia Śródziemia, s. 199.) była siostrą, a później także żoną Túrina.