Podobny jest też mleczaj kamforowy (Lactarius camphoratus). Odróżnić go można po zapachu (pachnie cykorią lub przyprawą maga), oraz mleczkiem o łagodnym smaku. Mleczaja rudego najłatwiej odróżnić od tych gatunków po spiczastym garbku na środku kapelusza, piekącym smaku i masowym występowaniu.
Występowanie i siedlisko Występuje na całej półkuli północnej na obszarach o umiarkowanym klimacie, na półkuli południowej jego stanowiska podano w Afryce i na Nowej Zelandii. W Europie Środkowej jest pospolity, rzadki jest tylko na obszarach o podłożu wapiennym. W Polsce jest bardzo pospolity.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje w lasach iglastych, a także na obrzeżach bagien i torfowisk. Rośnie na kwaśnych glebach, niemal wyłącznie pod świerkami i sosnami, bardzo rzadko pod brzozami.
Znaczenie Wskutek ostrego smaku mleczaj rudy często opisywany jest jako grzyb niejadalny. Jednak na opracowanej dla FAO liście jest wymieniony jako grzyb jadalny w Rosji i na Ukrainie. W stanie surowym zawiera on substancje, które mogą powodować nudności, wymioty lub biegunkę, jednak po odpowiednim przyrządzeniu można go spożywać. Zaleca się w tym celu solenie, kiszenie lub marynowanie, po uprzednim kilkukrotnym namoczeniu w wodzie i obgotowaniu, lub jedynie dłuższym gotowaniu i odlaniu wody.