Nowe Proboszczewice – jedno z największych grodzisk wczesnośredniowiecznych na Mazowszu, we wsi Nowe Proboszczewice. Datowane jest na XI wiek i uznawane jest za jedno z pierwszych założeń wczesnopiastowskich na Mazowszu, położonego w obrębie dużego skupiska osadniczego o „plemiennej” jeszcze genezieMaciej Trzeciecki, Grody „plemienne” i „wczesnopaństwowe” na Mazowszu (IX–XI w.). Stan badań, problematyka i możliwości interpretacji, Historia Slavorum Occidentis, 2018, nr 2 (17), s. 57.
Usytuowane na brzegu rzeki Wierzbicy, otoczone wałem i częściowo fosą (wymiary 110 m na 130 m).
Położone jest na północnej krawędzi doliny strugi Wierzbicy będącej dopływem Skrwy. O intensywnym osadnictwie przygrodowym świadczy materiał zabytkowy licznie występujący na powierzchni pól otaczających grodzisko od strony wschodniej.
Grodzisko w Proboszczewicach jest obiektem dobrze zachowanym o imponujących wymiarach 110 m x 130 m. Szerokość wałów u podstawy dochodzi do 40 m, a ich wysokość osiąga 8 m, licząc od strony wewnętrznej od majdanu i 16 m od zewnątrz. Od strony wzniesień wał odcięty jest przez rów o szerokości dochodzącej do 15 m i głębokości do 8m. Grodzisko wraz z otaczającym je rowem zajmuje powierzchnię ok. 2,5 ha.