Zapach po odłamaniu podstawy trzonu charakterystycznie słabo jodoformowy lub także bez zapachu. Smak łagodny. Wysyp zarodników Intensywnie ochrowy, amyloidalny. Cechy mikroskopowe Zarodniki szeroko jajowate o rozmiarach 7–9(10) × 5,5–8 μm. Mają powierzchnię pokrytą dużymi, pojedynczymi brodawkami i częściowo także łącznikami, które jednak nie tworzą siateczki. Cystydy o rozmiarach do 85 × 14 μm, Podstawki do 50 × 12 μm. W skórce brak dermatocystyd. Gatunki podobne Istnieje podobieństwo z jadalnym gołąbkiem lazurowym (Russula azurea) oraz z niejadalnym, o ostrym smaku, gołąbkiem kruchym (Russula fragilis). Podobny jest także gołąbek turecki (Russula turci), lecz ma silniejszy zapach jodoformowy i odróżnia się budową zarodników.
Występowanie i siedlisko Występuje w Europie, gdzie spotykany jest głównie w górskich lasach świerkowych. W polskim piśmiennictwie mykologicznym podano tylko dwa jego stanowiska: w Świętokrzyskim PN i Tatrzańskim PN. Niewątpliwie jednak występuje częściej, w Polsce nie znajduje się na czerwonej liście gatunków zagrożonych, jest natomiast na czerwonej liście takich gatunków w Anglii.
Naziemny grzyb mykoryzowy rosnący w lasach iglastych, na ziemi pod sosnami, świerkami i jodłami. Owocniki pojawiają się od lipca do października.
Grzyb jadalny.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Mykobiota Polski