thumb|Sala Posiedzeń Sejmu, widok z galerii thumb|Sala Posiedzeń Sejmu widziana z ław rządowych thumb|Sala Posiedzeń Sejmu widziana z ław poselskich
Sala Posiedzeń Sejmu – największa sala znajdująca się w gmachu C-D w kompleksie budynków Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.
Od 1928 miejsce obrad Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.
Historia Salę zaprojektował Kazimierz Skórewicz. Budowę gmachu rozpoczęto w maju 1925, zakończono w marcu 1928. Po raz pierwszy Sejm obradował w niej 27 marca 1928.
W czasie drugiej wojny światowej uległa ona częściowemu zniszczeniu. Budynki sejmowe (w tym Salę Posiedzeń) odbudowano w latach 1946–1947. Rekonstrukcja trwała 9 miesięcy. Tu odbyło się pierwsze powojenne posiedzenie Sejmu Ustawodawczego 4 lutego 1947. W latach 1952–1989 miejsce obrad Sejmu PRL. Od tego czasu ponownie sala posiedzeń Sejmu RP.
4 lipca 1989 w Sali Posiedzeń odbyło się inauguracyjne posiedzenie Senatu I kadencji.
Od 1994 w Dzień Dziecka w sali zbierają się posłowie Sejmu Dzieci i Młodzieży.
W 1997 posłowie Akcji Wyborczej Solidarność Tomasz Wójcik i Piotr Krutul samowolnie powiesili w sali drewniany krzyż łaciński.
W 2009 salę, włącznie z mównicą, w pełni dostosowano dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich.