Po wybuchu II wojny światowej na dzień 9 września 1939 zapowiadano jej występ teatralny we Lwowie w komedii angielskiej Hicksa i Ducksa pt. Stare wino. W czasie pierwszej okupacji sowieckiej Lwowa (1939–1941) grała w Polskim Teatrze Dramatycznym. Po zajęciu miasta przez Niemców odsunęła się od teatru i wyjechała do Wieliczki. Wróciła do niego w 1945. Jesienią tego roku została dyrektorem Teatru Ziemi Rzeszowskiej w Rzeszowie, którym kierowała do śmierci. Zmarła 6 sierpnia 1947 w dworku Marii Konopnickiej w Żarnowcu, gdzie przebywała z córką (po mężu Kling) u Zofii Mickiewicz (córki M. Konopnickiej). Została pochowana w Jedliczu. W styczniu 1948 przeprowadzono ekshumację jej zwłok, po czym przeniesiono je do grobowca rodzinnego Siemaszków na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 235-1-8).
Filmografia O czem się nie mówi (1924) jako Romanowa Śmierć za życie. Symfonia ludzkości (1924) jako obłąkana karczmarka Za zasłoną (1938)
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 9 listopada 1931 „za zasługi na polu sztuki scenicznej”., 15 czerwca 1946 „za wybitne zasługi w dziedzinie Teatru i Sztuki na terenie całego kraju”.