Po aneksji Austrii przez Rzeszę Niemiecką w 1938 roku nadszedł logiczny koniec pucharu, ostatnia edycja pucharu Austrii miała niespodziankę zwycięzcę z drugoligowym klubem Schwarz-Rot Wiedeń. Austriackie kluby lub „Ostmark” grały od teraz w Pucharze Niemiec. SK Rapid Wien dotarł do finału w Berlinie w sezonie 1938/39, gdzie pokonał FSV Frankfurt 3:1. First Vienna FC 1894 dotarł również do finału Pucharu Niemiec w 1943 roku, pokonując Luftwaffen-Sportverein Hamburg 3:2 po dogrywce i tym samym zdobywając trofeum oficjalnie znane jako „Wanderpreis des Reichsportführer”.
Po zakończeniu II wojny światowej w 1945 roku ponownie rozpoczęły rozgrywki Pucharu ÖFB. W pojedynku dwóch zdobywców pucharów Niemiec, SK Rapid Wien i First Vienna FC 1894, ten pierwszy zwyciężył 2:1 przed obowiązującą do dziś rekordową publicznością liczącą prawie 50 000 widzów. Jednak sam Puchar był do zdobycia wkrótce po jego wprowadzeniu. W sezonie 1946/47 doszło do niezadowolenia z powodu losowania Pucharu piłki nożnej przez Związek Wiedeński po arbitralnym zestawieniu par meczowych (wszystkie kluby poza Wiedniem przeciwko klubom wiedeńskim). Przekształcił się on początkowo w swego rodzaju rywalizację pomiędzy krajami związkowymi, tzw. Puchar stanów federalnych (niem. Bundesländer-Cup).