Eugeniusz Małaczewski właśc. Eugeniusz Korwin-MałaczewskiWspółcześni polscy pisarze i badacze literatury, T.5, Warszawa 1997, s. 276–278., ps. i krypt. Siemion Biednyj, E.M., Eu-Ko-Ma, K-M., M.Polski Słownik Biograficzny, T.19, Wrocław 1974, s. 426. (ur. 1 stycznia 1897 w Kiwaczówce k. HumaniaTadeusz Linkner, Inferno wojny i bolszewickiego zła w zbiorze opowiadań Eugeniusza Małaczewskiego „Koń na wzgórzu”. na UkrainieMałaczewski Eugeniusz, The horse on the hill, Wydawnictwo LTW, Warszawa 2002., zm. 19 kwietnia 1922 w Zakopanem) – polski działacz niepodległościowy, prozaik i liryk, oficer piechoty Wojska Polskiego, murmańczyk, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Fabiana, niezamożnego ziemianina, i Klementyny z domu Bielinskiej. Ukończył gimnazjum w Humaniu i pracował w tamtejszej kancelarii adwokackiej. Od 1915 był ochotnikiem w armii rosyjskiej. Przebył długą kampanię we Wschodniej Małopolsce. Na froncie białoruskim, pod Mołodecznem uległ zatruciu gazami. Niedługo potem przyjęto go do szkoły oficerskiej. Jadąc na urlop do Moskwy trafił na wybuch rewolucji. Stając w obronie pułkownika podczas tumultu, pobity został przez tłum tak ciężko, że kilka miesięcy przebył w szpitalu.