Po sześciu latach niewoli, udało mu się uciec – przeszedł 300 kilometrów do zatoczki w Wexford, gdzie wsiadł na statek. Po kilku dniach dotarli do wybrzeży Galii, gdzie przez około miesiąca nie mogli znaleźć żadnej osady. Było to prawdopodobnie w 407 roku, kiedy to Germanowie spustoszyli Galię. Wkrótce po dotarciu do domu rodzinnego, postanowił, że podejmie się pracy misyjnej w Irlandii. Następnie wyruszył ponownie do Galii, gdzie miał się do tego przygotować. Przebywał najprawdopodobniej w klasztorze w Saint-Honorat (jedna z Wysp Leryńskich) oraz w Auxerre, pod kierownictwem biskupa Germana. Po nieudanej misji Palladiusza, wysunięto kandydaturę Patryka na nowego biskupa Irlandii. Sakrę przyjął najprawdopodobniej w Ebmorii z rąk biskupa Amatoreksa, razem ze swoimi towarzyszami: Auksyliuszem i Iserninusem.