thumb|250px|Willa Decjusza Jan (Giovanni) Cini ze Sieny (ur. między 1490 a 1495 prawdop. w Sienie, zm. 1565) – włoski renesansowy architekt i rzeźbiarz, działający w Polsce od 1519 roku, najprawdopodobniej na zaproszenie Zygmunta I Starego.
Życiorys Od roku 1529 współpracownik Bartolommeo Berrecciego na Wawelu. Z Polski wyjechał do Sieny w latach 1529-31. Powrócił do Krakowa gdzie rozpoczął współpracę z Bernardinusem de Gianottis i Filipem z Fiesole. Pracował między innymi przy przebudowach katedr i pałaców w Krakowie, Płocku, Wilnie. Był współautorem Willi Decjusza w Woli Justowskiej. Współpracował także z Janem Marią Padovano prawdopodobnie przy ołtarzu głównym w katedrze na Wawelu.
Zachowane dzieła nagrobek biskupa Stanisława Oleśnickiego w katedrze w Poznaniu (1543) nagrobek biskupa Konarskiego na Wawelu (1521) nagrobek biskupa Jana Lubrańskiego (1522) w katedrze w Poznaniu brązowy nagrobek kanclerza Krzysztofa Szydłowieckiego (1533-36) w kolegiacie w Opatowie (wespół z Bernardino de Gianotis), fragmentem tego nagrobka jest tzw. Lament Opatowski arcydzieło nieznanego współpracownika Jana Ciniego. ołtarz zatorski (1521), którego kamienne fragmenty przechowują Państwowe Zbiory Sztuki na Wawelu drewniany ołtarz z katedry krakowskiej na Wawelu (ok.