Temu stanowisku, z pewnymi modyfikacjami, Kozakiewicz pozostała wierna do końca życia.
Kozakiewicz uczestniczyła także w wielu dyskusjach na temat sytuacji i aktualności myśli marksistowskiej, broniąc koncepcji dialektycznej przeciwko interpretacjom pozytywistycznym i pozytywizującym, głoszącym możliwość przekształcenia marksizmu w jedną z wielu teorii socjologicznych.
Najważniejsze prace Inna socjologia. Studium zapoznanej metody, PWN, Warszawa 1983; Racjonalność – nauka – społeczeństwo (red. Helena Kozakiewicz, Edmund Mokrzycki, Marek J. Siemek), PWN, Warszawa 1989; Zwierciadło społecznego świata, PWN, Warszawa 1991; Racjonalność współczesności. Między filozofią a socjologią (red. Helena Kozakiewicz, Edmund Mokrzycki, Marek J. Siemek), PWN, Warszawa 1992.
Kategoria:Polscy filozofowie XX wieku Kategoria:Polscy marksiści Kategoria:Polscy socjolodzy Kategoria:Zmarli w 1994