Twórczość Pierwszy zbiór jego opowiadań Twory. Tom I (1920) został wydany w Katerynosławiu. Stworzył w nich ciekawe psychologiczne sylwetki bohaterów, specyfika tomu polega na zwróceniu uwagi na funkcjonowanie wewnętrznego świata człowieka (Stareć, Hajdamaka, Dobryj Boh, Wania).
Następne zbiory opowiadań, które w pełni zaświadczyły o dojrzałości twórczej autora, to: Wijśkowyj litun (1924) i Probłema chliba (1927). W opowiadaniach i nowelach (Probłema chliba, W epidemicznemu baraci, Istorija pani Jiwhy) autor, na przykładzie życia zwyczajnych ludzi, porusza złożone, moralno-psychologiczne problemy swojej doby. Rewolucja i człowiek to jeden z centralnych tematów jego twórczości lat 20. Problem ten poruszają takie powieści, jak: Tretia rewolucija (1925), w której irracjonalna, anarchiczna wieś wchodzi w konflikt z miastem; Ostam Szaptała (1921), a także najważniejsza z powieści, jaka stanowi apogeum twórczego kunsztu Pidmohylnego, Misto (1927), będące wieloplanową opowieścią, w której główny bohater przyjeżdża do Kijowa, by zdobyć wykształcenie, lecz z czasem jego oczekiwania zmieniają się, a duże miasto okazuje się żywiołem, którego okiełznanie uniemożliwiają bohaterowi sprzeczności realnego życia.