pałacyk odziedziczyła po niej jej córka Maria Radziwiłłowa. Po 1906 pałacyk rozbudowano od strony ogrodu dodając dwa krótkie skrzydła.
W drugiej połowie dwudziestolecia międzywojennego pałac wynajmowany był przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych i pełnił funkcję rezydencji wiceministra Jana Szembeka.
Budynek spłonął w 1944. W latach 1948–1949 został odbudowany ze zmianami według projektu Szymona Syrkusa i szwajcarskiego architekta Hansa Schmidt z przeznaczeniem na siedzibę Ambasady Szwajcarii. W czasie nie uwzględniono rzeźb znajdujących się wcześniej w elewacjach, a elewacja ogrodowa została zniekształcona w wyniku wbudowania między skrzydła garaży.
W 1965 pałac został wpisany do rejestru zabytków.
Przypisy
Pałacyk Wilhelma Ellisa Raua Kategoria:Pałace w Śródmieściu Południowym