W XIX wieku w Europie organizowano różne zawody sportowe, które nazywano olimpiadą. Jednak jedne z pierwszych tego typu zawodów były rozgrywane w latach 1796–1798 we Francji (Olympiade de la République), ponadto w 1834 i 1836 odbyły się igrzyska skandynawskie. Coubertin zainspirowany pomysłem Williama Penny’ego Brookesa, przedstawił propozycję zorganizowania międzynarodowej imprezy sportowej na wzór starożytnych igrzysk olimpijskich, złożonej z kilku dyscyplin. W 1890 opublikował artykuł w miesięczniku La Revue Athletic o lokalnych zawodach na wzór olimpiady, zaaranżowanych przez W.P. Brookesa, mających miejsce po raz pierwszy w 1850 roku w miejscowości Much Wenlock, obejmujących m.in. takie dyscypliny jak krykiet, quoits i piłka nożna (zawody te rozgrywano później regularnie i przetrwały do dzisiaj).
Coubertin za przykład wziął również zawody sportowe, organizowane przez filantropa i biznesmena Ewangelosa Zapasa w latach 1859, 1870 i 1875. Podczas olimpiady Zapasa w 1870, na stadionie Panathinaiko zgromadziło się 30 tysięcy widzów.