Wady cewy nerwowej (ang. NTD – neural tube defects), dysrafie – zespół wrodzonych wad ośrodkowego układu nerwowego, których podstawową cechą są zaburzenia w tworzeniu i zamykaniu cewy nerwowej w toku rozwoju płodowego. Niekiedy określa się je mianem "zaburzeń indukcji".
Wady układu nerwowego związane z tworzeniem się i zamykaniem cewy nerwowej powstają w pierwszych 4 tygodniach rozwoju zarodka, kiedy to dochodzi do zamknięcia się cewy nerwowej. Jeśli jakieś czynniki spowodują zaburzenie tego procesu dochodzi do wystąpienia wad cewy nerwowej.
thumb|Ilustracja przedstawiająca rozszczep kręgosłupa Do dysrafii zalicza się: bezmózgowie (anencephalia) – całkowite i częściowe, iniencefalia (głowa w tyłozgięciu, często z wadami kręgosłupa szyjnego; może współwystępować bezmózgowie lub przepuklina mózgowa), craniorachischisis, przepuklina mózgowa, przepuklina oponowa, Rozszczep kręgosłupa (łac. spina bifida), przepuklina oponowo-rdzeniowa, Zespół Arnolda-Chiariego, jamistość rdzenia.
Epidemiologia thumb|upright=1.3|Zgony spowodowane wadami cewy nerwowej na milion mieszkańców w 2012 roku. W zależności od populacji i regionu geograficznego, wady cewy nerwowej występują z częstością 0,5-2 na 1000 urodzonych noworodków.