142 n..
W całej karierze Capablanca przegrał w mniej niż pięćdziesięciu oficjalnych partiach. Pozostał niepokonany przez osiem kolejnych lat, od 10 lutego 1916 (porażka z Oscarem Chajesem na turnieju w Nowym Jorku) do 21 marca 1924 (porażka z Richardem Retim na turnieju w Nowym Jorku)Bill Price: Historia szachów w 50 ruchach..., s. 143..
W uznaniu jego zasług kubańskie władze w 1913 roku nagrodziły go stanowiskiem attaché handlowego w ministerstwie spraw zagranicznychWładysław Litmanowicz, Jerzy Giżycki: Szachy od A do Z...., s. 131..
Capablanca twierdził, że szachy szybko „umrą na remis”. Przewidywał, że wybitni szachiści osiągną taki poziom znajomości gry, że ich partie zawsze będą kończyć się remisemBill Price: Historia szachów w 50 ruchach..., s. 143.. Do dzisiaj te prognozy nie spełniły się, chociaż objawy „remisowej śmierci” są widoczne w turniejach z udziałem najsilniejszych graczy.
Zaproponował własną odmianę szachów, nazwaną „szachami Capablanki”, w których gra się na szachownicy o rozmiarach 10 × 10 lub 10 × 8.
Według retrospektywnego systemu Chessmetrics najwyższy ranking osiągnął w maju 1921 r., z wynikiem 2877 punktów zajmował wówczas 1.