połamała się kratownica kadłuba.
Na początku 1925 nowy prostokątny, kryty sklejką kadłub dla szybowca Akar zaprojektowali Jerzy Wędrychowski i Stanisław Prauss. Planowano przebudowę go na motoszybowiec pod nazwą Akar II, z silnikiem Anzani o mocy 45 KM. Ostatecznie jednak prac przy Akarze II nie podjęto i niewyremontowany szybowiec uległ zniszczeniu jesienią 1925.
Swój sukces szybowiec Akar zawdzięczał dobrej sterowności, dużej sztywności, zastosowaniu sprawdzonych rozwiązań konstrukcyjnych i małej masie. Pomocny też był szeroki rozstaw kół podwozia ułatwiający lądowanie.
W 2015 studenci wydziału Mechanicznego Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej zbudowali statyczną replikę szybowca.
Konstrukcja Jednomiejscowy szybowiec o konstrukcji drewnianej, szkieletowej, płaty i usterzenie kryte płótnem. Kadłub w postaci dwóch płaskich kratownic ustawionych w odległości 2 m od siebie, połączonych płatem, usterzeniem, osią dwukołowego podwozia i dwiema poprzeczkami oraz drutami usztywniającymi. Płat o obrysie prostokątno-trapezowym, trójdzielny, dwudźwigarowy, kryty płótnem. Początkowo szybowiec nie posiadał kabiny pilota, siodełko i przyrządy przymocowano do kratownic. Pilot sterował szybowcem z użyciem drążka sterowego i orczyka.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie szybowce