od lat trzydziestych XX wieku zasięg występowania rozszerza się w kierunku północnym, zwłaszcza na zachodzie, gdzie gatunek ten został introdukowany w latach trzydziestych XX wieku. Introdukowane populacje występują również w miastach stanu Utah. D. virginiana californica – większość Meksyku, dociera do południowego Teksasu na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego i prawie do granicy Stanów Zjednoczonych na wybrzeżu Oceanu Spokojnego oraz na południe do Hondurasu i Nikaragui. D. virginiana pigra – Floryda i wybrzeża Zatoki Meksykańskiej. D. virginiana yucatanensis – półwysep Jukatan.
Wygląd Długość ciała (bez ogona) 25–40 cm, długość ogona 27–43 cm; masa ciała 510–790 g. Kształtem ciała przypomina szczura, pysk wydłużony, ogon długi, nagi, chwytny. Futro barwy szarej, czarnej, rudawej, rzadziej białej. Włosy sierści wełniste, długie z białymi zakończeniami. Wzdłuż głowy przechodzą trzy ciemniejsze pasy.
Dydelf wirginijski posiada 50 zębów, więcej niż jakikolwiek inny ssak Ameryki Północnej. Web.extension.illinois.edu. Retrieved on 2011-09-15.. Ponadto tylne kończyny dydelfów wirginijskich wyposażone są w przeciwstawne kciuki, całkowicie pozbawione pazurów.