Wincenty Kraiński (ur. 16 kwietnia 1786 w Mierzęcicach k. Będzina"Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny" Tom I A-M, PWN Warszawa 1984, hasło Kraiński Wincenty str. 490, zm. 16 października 1882 we Wrocławiu) – polski ksiądz, pisarz i pedagog, uczestnik powstania listopadowego, wolnomularzLudwik Hass, Sekta farmazonii warszawskiej, Warszawa 1980, s. 444..
Od 1817 organizował w Warszawie szkoły według systemu Bella-Lancosta. W czasie powstania listopadowego kapitan Gwardii Narodowej i radykalny publicysta. Od 1831 r. na emigracji, brał udział w organizowaniu szkoły batiniolskiej. Od 1846 r. ksiądz, w 1848 r. osiadł we Wrocławiu (od 1851 r. był lektorem języka polskiego na uniwersytecie). Jego dorobkiem były utwory religijno-dydaktyczne i patriotyczne "Anna i Scisław" (1855), podręczniki (Historia literatury i oświaty (1848), ludów słowiańskich 1867) i autobiografia (Ksiądz Wincenty 1858).
Był nominowany do Wielkiego Wschodu Narodowego Polski w 1820 roku.Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 236. Był członkiem honorowym Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół NaukBolesław Erzepki, Spis członków Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu, Poznań 1896, s.