W 1879 ojciec Julesa zachorował i przeniósł się z powrotem do Tarbes, ale Jules pozostał w Paryżu. W tym roku opublikował w Tuluzie swój pierwszy poemat, a wydane wkrótce poezje zostały dostrzeżone przez krytyków. W 1880 zapoznał się z paryskimi kręgami literackimi i został protegowanym Paula Bourgeta, wydawcy czasopisma „La vie moderne”. Od 1881 do 1886 mieszkał w Berlinie, gdzie pracował jako nieformalny doradca kulturalny cesarzowej Augusty. W 1885 opublikował jedno ze swoich ważniejszych dzieł, L'Imitation de Notre-Dame la Lune.
W 1886 powrócił do Francji i poślubił angielską poetkę Leah Lee. W następnym roku oboje zmarli na gruźlicę.
Poezja Laforgue’a wywarła silny wpływ na wczesne utwory Thomasa Stearnsa Eliota i pośrednio na dwudziestowieczny klasycyzm.
Dzieła Zbiory poetyckie Les Complaintes (1885) L'Imitation de Notre-Dame de la Lune (1886) Le Concile féerique (1886)
Wiersze wydane pośmiertnie Des Fleurs de bonne volonté (1890) Derniers Vers de Laforgue (1890) Le sanglot de la terre (1901)
Proza Les Moralités légendaires (1887)
Inne Berlin, la cour et la ville (1922) Stéphane Vassiliew (1943)