Koń doński – rosyjska rasa koni. Konie tej rasy mają mocną, proporcjonalną budowę, a wyhodowano je na stepach w dorzeczu Donu i Wołgi w celu uzyskania konia wierzchowego dla jednostek kozackich. W XVIII w. wprowadzono w celu uszlachetnienia do rasy krew koni turkmeńskich i arabów perskich, a w XIX w. doszła pełna krew angielska i domieszka kłusaków orłowskich. Obecnie jest to jedna z najważniejszych ras na Ukrainie używana pod siodło. Maści różne, wysokość w kłębie: 155-160 cmSusan McBane: Pferde der Welt. Könemann, 1997, s. 157, język niemiecki, . thumb|240px|Ogier doński Dońskie konie powstały w wyniku krzyżowania przez dońskich kozaków koni żyjących na stepach z końmi użytkowymi, nawet pełnej krwi angielskiej. Zaletą ich jest duża wytrzymałość. Używane są do uszlachetnienia prymitywnych ras stepowych. thumb|240px|Osiodłany koń doński (początek XX w.) thumb|240px|Głowa konia dońskiego Historia, pochodzenie Konie rasy dońskiej – to jedna z najstarszych ras ukraińskich, jej historia jest ściśle związana z historią kozactwa, które w XV w. zaczęło formować się na stepach wzdłuż brzegów Dniepru, Donu oraz daleko za Wołgą. Dalekim przodkiem konia rasy dońskiej był koń używany przez koczowniczych Tatarów. Na rozwój tej rasy miały też wpływ konie koczowniczych ludów tureckich.