Historia Teberda została założona w 1868 r. przez karaczajskich osadników z Karaczajewska. Pierwszymi byli przedstawiciele 40 rodzin z rodu Ożaja Bajczorowa i dlatego początkowo osada funkcjonowała pod nazwą Bajczorałany-Kabak (karacz. Байчораланы-Къабакъ), gdzie wyraz „kabak” oznacza w tym języku „osadę, wieś”. Z czasem wśród mieszkańców coraz większy procent zaczęli stanowić przedstawiciele innych rodów i nazwę wsi zmieniono na „Teberdę” od nazwy rzeki, nad którą leży. Znaczenie miejscowości wzrosło po wybudowaniu w latach 1894-1903 biegnącej doliną Teberdy strategicznej Suchumskiej Drogi Wojennej.
Początki ruchu turystycznego datują się na pierwszą połowę lat 20. XX w. W 1925 r. oddano tu do użytku pierwsze sanatorium przeciwgruźlicze, a w następnym roku Teberda zanotowała 330 gości. Znaczny rozwój miejscowości nastąpił po II wojnie światowej, kiedy zaczęły tu powstawać kolejne sanatoria i domy wypoczynkowe, hotele i schroniska turystyczne. W roku 1950 było tu ok. 10 tys. gości, a w 1968 już przeszło 200 tys. W latach 1955–1975 Teberda przyjęła łącznie ponad milion osób, w tym już kilka tysięcy przyjezdnych zza granicy. Dekretem Prezydium Rady Najwyższej RFSRR z dniem 8 lutego 1971 r. Teberda uzyskała prawa miejskie.
Przypisy
Kategoria:Miasta w Karaczajo-Czerkiesji