Zakład wygląda jak osobne miasto i posiada własny kościół. thumb|left|Budynek dawnego zakładu opiekuńczego Według danych niemieckich w 25-lecie założenia Zakładu w Karolewie było 1500 podopiecznych, w tym 800 osób chorych na epilepsję. Chorymi opiekowało się 150 diakonów i diakonis.
Zakładem w Karolewie kierowali kolejno: pastor August Hermann Dembowski (1882–1912), później jego najmłodszy brat Siegfried Dembowski do 1923 r. oraz syn pierwszego Heinz Dembowski do 1939 r. W czasie II wojny światowej Dembowski po wcieleniu do wojska był administratorem ośrodka wypoczynkowego w Ubliku.
W ramach leczenia stosowano terapię zajęciową, dlatego Zakład posiadał własne gospodarstwo rolne. W roku 1913 było tam 141 ha użytków rolnych, w tym 95 ha gruntów ornych. W gospodarstwie tym było: 18 koni,118 szt bydła, w tym 80 krów, 200 owiec i 300 szt trzody chlewnej. Powierzchnia gospodarstwa później do 375 ha, a łącznie z dzierżawami przekroczyła 500 ha. Prowadzona produkcja rolnicza pozwalała na samozaopatrzenie w żywność i sprzedaż jej nadwyżek.
W latach 1922–1928 w Karolewie funkcjonowało Seminarium Kaznodziejskie, które przeniesiono do Biedaszek Małych.
Zakład opiekuńczy w Karolewie powstał po utworzeniu przez Fundację Sembecka podobnego typu ośrodka w Kętrzynie przy ulicy Asnyka.