Liga Narodowo-Demokratyczna (LND) – podziemna organizacja opozycyjna w PRL. Założona i działająca początkowo głównie w Uniwersytecie Warszawskim. Głosiła hasła narodowo-chrześcijańskie oraz antykomunistyczne.
Historia organizacji Decyzję o stworzeniu tajnej niepodległościowej organizacji narodowej podjęli Przemysław Górny i Józef Kossecki 15 sierpnia 1957 roku na Rusinowej Polanie. Organizacja ukonstytuowała się w 1958 jako „Liga Narodowo-Demokratyczna”. Liga wywodziła się częściowo z rozwiązanego przez władze PRL w styczniu 1957 roku Związku Młodych Demokratów (Przemysław Górny był jednym z przywódców ZMD związanego ze Stronnictwem Demokratycznym), częściowo ze środowisk endeckich (Kossecki był bliskim współpracownikiem dr Jana Bogdanowicza i mecenasa Leona Mireckiego). Była organizacją środowiskową, skupiającą głównie studentów prawa Uniwersytetu Warszawskiego oraz warszawskich licealistów.