Od 1 października 1946 stanął na czele Katedry Cytologii jako docent Wydziału Przyrodniczego. W 1948 został członkiem korespondentem odrodzonego Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, rok później został członkiem rzeczywistym. Po zmianach organizacyjnych w 1952 został pracownikiem Zakładu Cytologii w Instytucie Zoologii, którym kierował prof. Zdzisław Raabe. Od 1956 przez dziewięć lat był prorektorem Uniwersytetu Warszawskiego. W 1957 uzyskał tytuł profesora. W 1970 został przeniesiony na emeryturę. Zmarł 11 października 1971 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera C, rząd 10, miejsce 5).
Jego prace dotyczyły głównie różnicowania się komórek we wczesnych stadiach rozwoju, ontogenezy i spermatogenezy u owadów, chromosomów olbrzymich. Autor m.in. Cytologia ogólna (1949).
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 1958 Złoty Krzyż Zasługi – 28 września 1954.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Wykaz profesorów i docentów Uniwersytetu Warszawskiego, „Roczniki Uniwersytetu Warszawskiego”, tom 10 (redaktor Ludwik Bazylow), 1971, s.