Produkcję VP70 uruchomiono w 1970 roku. Nowy pistolet automatyczny wzbudzał duże zainteresowanie, ale zamówienia były niewielkie. Pomimo że VP70 był jednym z najbardziej udanych pistoletów automatycznych to jednak nadal był obarczony wadami tego rodzaju broni. Bez kolby był bronią samopowtarzalną, o rozmiarach większych niż inne typowe pistolety samopowtarzalne, po dołączeniu kolby jego rozmiary były większe niż miniaturowego pistoletu maszynowegu MP5K, posiadającego znacznie większą siłę ognia.
W 1971 roku rozpoczęto produkcję zmodyfikowanych wersji VP70M i VP70Z. Wersja VP70M (od Militär), była bronią samoczynno-samopowtarzalną, a podstawowa różnicą w stosunku do VP70 było zastosowanie lufy poligonalnej w miejsce klasycznej lufy gwintowanej. Wersja VP70Z (Zivil) była pozbawiona możliwości prowadzenia ognia seriami i dołączenia kolby.
Zmodernizowane wersje VP70 także nie odniosły sukcesu. Niewielka liczba VP70Z znalazła się na uzbrojeniu niemieckiej policji, a VP70M poza RFN były używane w niewielkich ilościach przez różne formacje specjalne, ale żadna z nich nie przyjęła go oficjalnie do uzbrojenia. W 1984 roku wobec braku perspektyw na znalezienie kolejnych nabywców produkcję VP70 zakończono.