Monarchia elekcyjna – ustrój polityczny, typ monarchii charakteryzujący się wyborem monarchy (wodza, władcy, króla, cesarza lub papieża) przez społeczeństwo lub jego uprawnioną część.
Monarchie elekcyjne Historyczne monarchie elekcyjne Królestwo rzymskie – wybór króla na zgromadzeniu obywateli. Królestwo Wizygotów – we wczesnośredniowiecznej Hiszpanii. Królestwo Kongo – istniało w latach 1390–1914 Królestwo Franków – pomiędzy X a XII wiekiem – wybór króla przez możnych. Święte Cesarstwo Rzymskie – wybór króla/cesarza przez gremium siedmiu elektorów. Państwo Kościelne – wybór papieża przez kardynałów na konklawe. Księstwo Siedmiogrodu – wybór księcia przez możnowładców. Królestwo Danii i Norwegii – do 1660, kiedy to w wyniku zamachu stanu króla Fryderyka III tron elekcyjny zostaje zastąpiony monarchią dziedziczną Królestwo Czech – tron elekcyjny od XIV wieku do 1627 – początkowo prawo wyboru króla, później tylko formalne zatwierdzenie kandydata na króla przez zgromadzenie stanów czeskich. Od 1627 na mocy nowego statusu Królestwa Czeskiego (Vernewerte Landesordnung), tron dziedziczny w ramach dynastii Habsburgów. Królestwo Węgier – tron elekcyjny od XIV wieku do 1687 – prawo wyboru króla przez stany węgierskie.