Przystępnym przykładem jest tu szereg Grandiego.
Łączność jest niezależna od przemienności – działanie może: mieć obie te własności; mieć tylko jedną z nich; nie mieć żadnej z nich.
Łączność w różnych notacjach Przegląd Niech Wtedy łączność można zapisywać różnie: w notacji funkcyjnej:
w notacji przedrostkowej (beznawiasowej):
w notacji przyrostkowej (beznawiasowej):
W powyższych trzech notacjach nie stosuje się reguły pomijania nawiasów: w pierwszym wypadku nawiasy są nieusuwalne; jest to w istocie odmiana notacji przedrostkowej; w następnych dwóch nawiasy są całkowicie zbędne. Należy jedynie odpowiednio zamieniać miejscami symbole działania i ich argumentów – por. zapis działań dwuargumentowych.
Oto wyrażenia z sekcji „Własności” w notacji przedrostkowej:
Notacja dla działań niełącznych W notacji wrostkowej dla działania niełącznego każde dwa argumenty (także te złożone) muszą być razem z operatorem objęte parą nawiasów (z wyjątkiem oczywiście najbardziej zewnętrznej pary argumentów). W notacji tej wszystkie nawiasy są niezbędne dla określenia kolejności wykonywanych działań.