Henry Warner Slocum junior (ur. 28 maja 1862 w Syracuse, zm. 22 stycznia 1949) – amerykański tenisista, zwycięzca mistrzostw Stanów Zjednoczonych w grze pojedynczej i podwójnej.

Kariera tenisowa Był synem Henry’ego Warnera (seniora), generała w czasie wojny secesyjnej i członka Izby Reprezentantów. Ukończył prawo na Uniwersytecie Yale, uczestnicząc w akademickich rozgrywkach futbolowych i tenisowych.

Od 1884 uczestniczył także w mistrzostwach Stanów Zjednoczonych (obecnie US Open), w 1887 dochodząc po raz pierwszy do finału. W finale turnieju pretendentów (All Comers) pokonał Howarda Taylora, ale we właściwym finale (challenge round) musiał uznać wyższość Richarda Searsa. Rok później Slocum wykorzystał nieobecność Searsa i w finale turnieju pretendentów ponownie pokonał Taylora, a tytuł przypadł mu walkowerem (zgodnie z regulaminem Sears, jako obrońca tytułu, miał zagwarantowany udział w kolejnym finale challenge round). Tym samym został drugim w historii zwycięzcą mistrzostw Stanów Zjednoczonych.

W 1889 Slocum obronił tytuł po pokonaniu Quincy’ego Shawa. Rok później poniósł porażkę w finale z Oliverem Campbellem, po czym zrezygnował ze startu w mistrzostwach w 1891 roku.