José María Velasco Ibarra (ur. 19 marca 1893 w Quito, zm. 30 marca 1979 tamże) – ekwadorski prawnik i polityk. Był pięć razy prezydentem Ekwadoru w latach 1934–1935, 1944–1947, 1952–1956, 1960–1961 oraz 1968–1972.
Życiorys Urodził się w 1893 w zamożnej rodzinie, otrzymał wszechstronne wykształcenie. Studiował m.in. na Sorbonie w Paryżu. Jako polityk większą wagę przywiązywał do programów niż partyjnych zależności. Dużo uwagi poświęcał też kwestiom uczciwości i moralności w polityce. W 1933 uzyskał mandat deputowanego i został przewodniczącym parlamentu. Zdecydowanie występował przeciwko prezydentowi Juanowi Merze, któremu zarzucał fałszerstwa wyborcze. Po usunięciu Mery przez parlament, Valesco Ibarra stanął do nowych wyborów na czele koalicji zrzeszającej liberałów i konserwatystów. Odniósł w nich zwycięstwo. Koalicja, która utorowała mu drogę do władzy rozpadła się po wyborach, Ibarze udało się utrzymać na tym stanowisku tylko jedenaście miesięcy. Po ustąpieniu z urzędu prezydenta Ibarra udał się na emigrację do Kolumbii. Jednak rządy jego następcy Carlosa Arroyo wzbudziły niezadowolenie społeczeństwa, a w kraju doszło do zamieszek pod hasłami powrotu Ibarry.