Późne średniowiecze Z powodu strategicznego położenia na rzece Mozie, Dinant było narażone na ciągłe bitwy i grabieże. W 1466 roku, Filip III Dobry, książę Burgundii, wuj Ludwika de Bourbon'a, który został księciem-biskupem Liège i syn Filipa Karol Śmiały, ukarali miasto, topiąc 800 spośród jego mieszkańców w Mozie i podpalając je.
W owym okresie miasto i rywalizujące z nim Bouvignies specjalizowały się w obróbce metalu, produkcji świeczników, pater i innych religijnych przedmiotów. Henri Pirenne napisał w 1883 roku pracę doktorską na temat średniowiecznego Dinant.
Do I wojny światowej W XVI i XVII wieku z powodu wojen pomiędzy Francją i Hiszpanią, Dinant ucierpiało z powodu zniszczeń, głodu i epidemii, choć pozostawało neutralne. W 1675 roku wojsko francuskie pod wodzą marszałka François de Créquy okupowała miasto. Pod koniec XVIII wieku Dinant na krótko dostało się pod panowanie Monarchii Habsburgów, a w 1795 roku scedowano na Francję.
Miasto zostało zniszczone ponownie w 1914 roku, w trakcie I wojny światowej.