Od 20 października 1941 do 21 stycznia 1942 kierował działalnością Ministerstwa Sprawiedliwości, natomiast w okresach 3 września – 20 października 1941 oraz 21 stycznia 1942 – 24 lipca 1943 pełnił funkcję ministra bez teki.

Od 24 lipca 1943 do 29 listopada 1944 był ministrem odbudowy administracji publicznej w rządzie Stanisława Mikołajczyka.

Okres powojenny Zaakceptował ustalenia jałtańskie, latem 1945 zdecydował się na powrót do Polski. Próbował tam organizować legalne Stronnictwo Pracy. Od lipca 1945 do lipca 1946 pełnił funkcję prezesa Zarządu Głównego Stronnictwa Pracy w kraju. 29 grudnia 1945 został dokooptowany do Krajowej Rady Narodowej przez Prezydium KRN. 20 września 1946 zrzekł się mandatu. W listopadzie 1947 wyjechał legalnie do Stanów Zjednoczonych. Później przebywał w Paryżu, od 1962 mieszkał w Rzymie. Był członkiem Światowej Unii Chrześcijańskiej Demokracji. Będąc na emigracji zabiegał o międzynarodowe uznanie przez kraje zachodniej Europy polsko-niemieckiej granicy na Odrze i Nysie Łużyckiej. W latach 1970–1977 jego sekretarzem był Adam Broż.