Z zawodu był krawcem. W 1900 został powołany do C. K. Armii. Łącznie w służbie wojskowej spędził 27 lat. Był podoficerem, w czasie I wojny światowej przeniesiony do Hranic na Morawach. W sierpniu 1915 został mianowany urzędnikiem ewidencji wojskowej z dniem 1 września 1915 i jako żołnierz nadkompletowy 56 pułku piechoty pracował w powiatowej komendzie uzupełnień Wadowice do 1918.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego i był oficerem 12 pułku piechoty z Wadowic. Został awansowany na stopień porucznika w korpusie oficerów zawodowych administracyjnych dział kancelaryjny. W 1924 pełnił służbę w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Wadowice. Przed 1928 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 jako emerytowany porucznik pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wadowice.
W 1929, w wyniku zapalenia mięśnia sercowego i niewydolności nerek, zmarła jego żona, zaś trzy lata później, z powodu szkarlatyny syn Edmund Wojtyła. W 1938 przeniósł się z Wadowic, wraz z dorastającym synem Karolem do Krakowa. Tam zmarł 18 lutego 1941. Został pochowany na cmentarzu wojskowym przy ul.