thumb|Tablica pamiątkowa poświęcona Alfonsowi Hoffmannowi w kościele farnym w Grudziądzu thumb|Tablica pamiątkowa w Tleniu thumb|Grób Alfonsa Hoffmanna na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Alfons Hoffmann (ur. 12 listopada 1885 w Grudziądzu, zm. 30 grudnia 1963 w Gdańsku) – polski inżynier-elektryk, absolwent Politechniki Gdańskiej, profesor nadzwyczajny Instytutu Budownictwa Wodnego PAN, działacz państwowy i społeczny.

Życiorys Urodził się w rodzinie Jana, tłumacza i sekretarza sądu, i Anny z domu Kruza. W 1905 ukończył pruskie gimnazjum humanistyczne i wstąpił na Wydział Maszynowy i Elektrotechniczny Politechniki Gdańskiej. Należał do Polskiej Korporacji Akademickiej ZAG Wisła. Jako student drugiego roku dyrygował chórem Lutnia w Gdańsku. Studia ukończył 11 listopada 1911, zostając pierwszym absolwentem polskiej narodowości swojego wydziału.

W latach 1911–1918 pracował w fabrykach i zakładach elektrotechnicznych: jako inżynier w laboratorium maszyn elektrycznych i w biurze konstrukcyjnym w przedsiębiorstwie Garbe Lahmeyer w Akwizgranie i SiemensSchuckert w Berlinie jako projektant w Głównym Biurze Konstrukcyjnym. Uchylając się przed służbą wojskową w latach 1914–1916, pracował w elektrowni Koronowo, gdzie opiekował się chórem kościelnym i urządzał koncerty dla flisaków nad Brdą.