Jednym z osiągnięć Hoffmanna była realizacja jego wizji stworzenia na Pomorzu spójnego systemu elektroenergetycznego, powstała w chwili rozpoczęcia budowy elektrowni w Gródku. W 1923 połączył się z pracującymi już elektrowniami w Grudziądzu i Toruniu, uzyskując tym samym pierwszy w kraju jednolity, wojewódzki system elektroenergetyczny. Za tę pionierską pracę otrzymał w 1925 roku Złoty Krzyż Zasługi.

W 1938 Hoffmann pozostawił Gródek, o kapitale zakładowym zwiększonym z początkowych 6 mln zł do 18 mln, i przeniósł się na Śląsk, obejmując prezesurę we właśnie przejętym od kapitału niemieckiego OEW AG, powołanym do działania pod polską nazwą Ślązelu. Już wcześniej kierował się zasadą korzystania w jak największym stopniu z polskiego kapitału, kontrahentów i dostawców, i tu podjął intensywne działania zmierzające do spolonizowania podległych mu zakładów na Śląsku.

Jego plany rozwoju Ślązela przerwała wojna. Ze Śląska przez Kraków i Lublin znalazł się we Lwowie, gdzie podjął pracę w zakładach elektrotechnicznych.