Koniec wieczności (tyt. oryg. The End of Eternity) – powieść fantastycznonaukowa Isaaca Asimova, wydana przez Doubleday w 1955 r., polskie tłumaczenie ukazało się nakładem wydawnictwa Iskry w serii Fantastyka-Przygoda w 1969 r.
Fabuła Wieczność Książka opowiada o Wieczności – organizacji oraz miejscu istniejącym poza czasem. Zadaniem członków Wieczności, zwanych wiecznościowcami, jest dokonywanie drobnych zmian w historii ludzkości w celu zmiany rzeczywistości na lepsze. Idea przyświecająca Wieczności to osiągnięcie większej sumy szczęścia wszystkich ludzi. Najważniejsi członkowie w hierarchii Wieczności, zwani kalkulatorami, obliczają minimum niezbędnych zmian, czyli czynności, które muszą zostać wykonane w określonym momencie czasu wraz z ich konsekwencjami. Te zmiany są wprowadzane przez ludzi zwanych technikami, którzy osobiście podróżują w czasie. W wieczności pracują również obserwatorzy, którzy podróżują w czasie wyłącznie w celu dostarczenia niezbędnych informacji kalkulatorom.
Wiecznościowcy odkryli, że wprowadzane zmiany obejmują zazwyczaj kilkadziesiąt lat, a po tym czasie rzeczywistość wraca do podobnego stanu.