solówki w utworach: „Święto strachów” i „Muszę mieć dziewczynę”) oraz dwaj perkusjonaliści: Józef Gawrych i Jerzy Bartz. Dzięki temu muzyka zawarta na krążku wyróżniała się bogactwem faktury brzmieniowej. Dojrzałe teksty utworów, oryginalność kompozycji i łatwo rozpoznawalny styl wokalny Zauchy stanowiły o wysokiej pozycji dzieła. Z powodu konfliktu z ówczesnym kierownikiem muzycznym Polskich Nagrań, nie doszło do realizacji drugiego longplaya Dżambli. W 1971 zespół dokonał kilku nagrań radiowych (m.in. „Pieśń dokerów z Luandy”) oraz wystąpił na festiwalu Jazz nad Odrą, gdzie zdobył nagrodę specjalną dla krakowskiej formacji oraz wyróżnienie dla Jerzego Bezuchy i drugą nagrodę dla Jerzego Horwatha w kategorii instrumentalistówDżamble – W noc i w dzień (KAMCD 127/128/129, 2024) info: okładka płyty..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dżamble · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.