Ocalała jedynie stara, arabska dzielnica Alfama.
Spośród ówczesnych mieszkańców zginęło od 10 tys. do 40 tys., przy czym obecnie uczeni szacują najbardziej prawdopodobną liczbę ofiar na ok. 15 tysięcyMaxwell 1990, s. 81.. Katastrofa wstrząsnęła Europą. We wspomnianym wcześniej Kandydzie autor dosyć często nawiązuje do tego wydarzenia – właśnie od lizbońskiego trzęsienia ziemi Voltaire rozpoczął polemikę z Rousseau na temat Opatrzności. Dla Portugalii i jej stolicy, wcześniej jednego z najpotężniejszych portów Europy, 1755 rok stanowi jedną z najważniejszych dat w historii.
Pombal szczęśliwie przeżył kataklizm, przebywając w tym czasie poza Lizboną. W przeciwieństwie do króla, który przeżył głęboki szok i do końca życia nie odzyskał pełnej równowagi psychicznej, Pombal był w stanie działać. Według niepotwierdzonej relacji, gdy król zapytał go co należy zrobić, Pombal miał odpowiedzieć: I co teraz? Pogrzebiemy umarłych i nakarmimy żywych (port. E agora?