W grudniu 1970 roku dokumentował protesty robotnicze na Wybrzeżu, podczas których został zatrzymany przez funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej.
Jego i jego żony, Anny Erdman mieszkanie przy ul. Puławskiej w Warszawie stało się w latach 1976–1979 jednym z najważniejszych miejsc spotkań środowisk opozycji demokratycznej i niezależnej kultury. Salon Walendowskich powstał spontanicznie po odwołaniu przez cenzurę spotkania autorskiego Stanisława Barańczaka i szybko przekształcił się w cykl regularnych debat poświęconych polityce, kulturze i sytuacji społecznej w Polsce. W spotkaniach uczestniczyli przedstawiciele rodzącej się opozycji demokratycznej, pisarze, naukowcy oraz działacze społeczni. Według historyków salon odegrał istotną rolę jako forum wymiany myśli i integracji środowisk opozycyjnych w okresie poprzedzającym powstanie „Solidarności”.
Emigracja do Stanów Zjednoczonych W 1979 roku, w wyniku działalności opozycyjnej wobec władz PRL, wyemigrował wraz z rodziną do Stanów Zjednoczonych i osiedlił się w Waszyngtonie. Od 1981 do 2001 roku pracował w polskiej redakcji Głosu Ameryki (Voice of America), przygotowując audycje skierowane do odbiorców w Polsce. Pracował w Smithsonian Institution i był przedstawicielem KSS „KOR” w USA i aktywnym działaczem polonijnym.