thumb|250px|Plan sytuacyjny budowli Petry Petra (z gr. πέτρα pétra – skała; arab. البتراء al-Batra) – ruiny miasta Nabatejczyków, którego rozkwit miał miejsce w czasach starożytnych (od III w. p.n.e. do I w. n.e., gdy było stolicą królestwa Nabatejczyków.
Położona w południowo-zachodniej Jordanii, w skalnej dolinie, do której prowadzi jedna wąska droga wśród skał – wąwóz As-Sik. Miejsce to słynie z licznych historycznych budowli wykutych w skałach. Sami Nabatejczycy nazywali Petrę Rqm (Rakmu), co oznacza „wielobarwna”, podczas gdy XIX-wieczny oksfordczyk John William Burgon w swym utworze poetycznie określił ją jako „miasto czerwone jak róża, trochę tylko młodsze niż czas”.
Położenie Petra leży w południowo-zachodniej części obecnej Jordanii. Położona jest na terenie wyżynnym, półpustynnym, wśród skał ciągnących się na odległość ok. 1,6 km ze wschodu na zachód i z północy na południe, będących zachodnią częścią masywu Dżabal asz-Szara. Dolinę Petry przecina koryto rzeki okresowej – Wadi Musa, której dopływy okalają płaskowyże, na których rozrosło się antyczne miasto Nabatejczyków. Okoliczne całoroczne strumienie zapewniały przeżycie tylko niewielkiemu osiedlu.