Ich użycie jest zabronione w Irlandii (od 2003), w Szwecji, w amerykańskim mieście West Hollywood oraz poza szczególnymi przypadkami w Nowej Zelandii (od 2015) i na Tasmanii (od 2008), a w Wielkiej Brytanii i w australijskim stanie Wiktoria (od 2008) jest ograniczone licencją do profesjonalistów zobowiązanych do przestrzegania odpowiednich przepisów. Ponieważ śmierć jest odroczona w czasie, pułapki te mają dla zwierząt konsekwencje porównywalne z zastosowaniem potrzasków i nie spełniają żadnych standardów dobrostanu zwierząt. Do skutków pułapek klejowych dla schwytanych myszy i szczurów należy śmierć przez uduszenie klejem (po wycieńczeniu organizmu), śmierć z głodu, odwodnienia lub wychłodzenia, samookaleczenie, złamanie kończyn, zdarcie skóry i futra, przebywanie we własnych odchodach, a także skrajny lęk i stres. W badaniu z 1983 stwierdzono śmierć złapanych na lep zwierząt najwcześniej po upływie 3 godzin od schwytania, niektóre przeżyły całą dobę. Metoda uśmiercania gryzoni po ich schwytaniu na lep nie jest w wielu krajach w żaden sposób regulowana, co wzbudza dodatkowe zastrzeżenia etyczne.