Magnusa Normana, Alberta Costę i Thomasa Johanssona, a przegrywając z Cédrikiem Pioline’em, późniejszym zwycięzcą.
Jako deblista wygrał jeden turniej zawodowy, w 1997 w Marbelli w parze z Juliánem Alonso. Dodatkowo osiągnął 3 finały.
Al-Alami dwukrotnie startował w igrzyskach olimpijskich, w Barcelonie w 1992 roku odpadając w 1 rundzie z późniejszym mistrzem Markiem Rossetem, a w 2000 roku w Sydney dochodząc do ćwierćfinału, gdzie nie sprostał Rogerowi Federerowi.
W latach 1990–2002 Al-Alami bronił barw narodowych w Pucharze Davisa, rozgrywając w ramach tych rozgrywek 50 spotkań, z czego 32 wygrał. Razem z Hiszamem Arazim i Junusem al-Ajnawim tworzył reprezentację, która w latach 2001–2002 grała w grupie światowej Pucharu Davisa.
W rankingu gry pojedynczej Al-Alami najwyżej był na 25. miejscu (21 lutego 2000), a w klasyfikacji gry podwójnej na 130. pozycji (17 sierpnia 1998).
Finały w turniejach ATP World Tour
Gra pojedyncza (2–4)
Gra podwójna (1–3)
Bibliografia
Kategoria:Marokańscy olimpijczycy Kategoria:Marokańscy tenisiści Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2000 Kategoria:Urodzeni w 1973 Kategoria:Ludzie urodzeni w Casablance