Innym jest topologia produktowa określona na przestrzeni funkcji (niekoniecznie ciągłych) W tym kontekście topologię tę nazywa się także topologią zbieżności punktowej. W topologii algebraicznej teoria homotopii zajmuje się w istocie badaniem dyskretnych niezmienników przestrzeni funkcyjnych. W teorii procesów stochastycznych podstawowym problemem technicznym jest skonstruowanie miary probabilistycznej na przestrzeni funkcyjnej ścieżek procesu (funkcje czasu). W teorii kategorii przestrzeń funkcyjną nazywa się obiektem wykładniczym bądź eksponentem. Z jednej strony pojawia się on jako reprezentacja bifunktora kanonicznego, ale jako (pojedynczy) funktor typu jawi się on jako funktor dołączony do funktora typu na obiektach. w programowaniu funkcyjnym i rachunku lambda wykorzystuje się typy przestrzeni funkcyjnych do wyrażenia idei funkcji wyższego rzędu. w teoria dziedzin poszukuje się przede wszystkim konstrukcji opartych na częściowych porządkach, które mogłyby modelować rachunek lambda poprzez uzyskanie porządnej kartezjańsko domkniętej kategorii.
Zobacz też przestrzeń Banacha przestrzeń Hilberta przestrzeń przestrzeń Musielaka-Orlicza przestrzeń Orlicza przestrzeń Sobolewa oraz: algebra Clifforda algebra liniowa ciało tensorowe teoria spektralna
Przypisy