Filip II Orleański lub Filip II Burbon-Orleański (fr. Philippe II de d'Orléans, ur. 2 sierpnia 1674 w Saint-Cloud, zm. 2 grudnia 1723 w Wersalu) – książę Chartres w latach 1674–1701, książę Orleanu, Valois, Montpensier, Nemours, Joinville, hrabia de Beaujolais od 1701, par Francji. Regent królestwa w okresie małoletności Ludwika XV w latach 1715–1723, pierwszy minister w 1723.

Syn księcia Orleanu Filipa I, brata króla Ludwika XIV, i Elżbiety Charlotty, córki Karola Ludwika, elektora palatyna Renu.

Życiorys Wczesne lata życia Za życia ojca nosił tytuł księcia de Chartres. Brał udział w wielu kampaniach wojennych Ludwika XIV w Niemczech. W 1691 r. brał udział w oblężeniu Mons. Walczył w bitwach pod Steenkerque (3 sierpnia 1692) i Neerwinden (29 lipca 1693) oraz podczas oblężenia Namur (29 maja – 30 czerwca 1692). Po zakończeniu wojny w 1697 r. poświęcił się nauce. Ze szczególnym zainteresowaniem studiował nauki przyrodnicze.

18 lutego 1692 r. poślubił Franciszkę Marię, pannę de Blois (9 lutego 1677 – 1 lutego 1749), legitymizowaną córkę Ludwika XIV i jego metresy, markizy de Montespan.